MESAİ SAATLERİ YOK, YÜREKLERİ VAR
Kepez-Dardanos yolunda başlayan büyük yangın, sadece ağaçları değil, bir şehrin vicdanını da harekete geçirdi. Yangına müdahale eden ekiplerin yanı sıra, Çanakkale’nin sokaklarını mesken tutan gönüllü kurye kardeşlerimiz, bu kez sipariş değil umut taşıdı.
11 Ağustos 2025 - 16:32
Çanakkale’de çıkan ve rüzgarın etkisiyle kısa sürede yayılan yangın, kentte büyük bir endişeye neden oldu. Dumanlar gökyüzünü sararken, itfaiye ekipleri, orman personelleri, sağlık çalışanları ve AFAD ekipleri hızla olay yerine yöneldi. Ancak sahada yalnız değillerdi. Onlarla birlikte, her gün paket servis taşıyan, sokakların temposuna ayak uyduran kuryeler de bu mücadeleye gönüllü olarak katıldı.
Kasklarını bu kez başka bir görev için takan kuryeler, alevlerin ortasında görev yapan orman işçileri, sağlık çalışanları ve gönüllülere destek ulaştırarak adeta görünmeyen kahramanlar oldular. “Bu şehir bizim, elimizden ne gelirse yaparız,” diyen gençler, sosyal medyada yapılan çağrılara ilk koşanlar arasında yer aldı.
Kuryeler kendi motorlarıyla, ellerinde yiyecek-içecek ve medikal malzemelerle yangın bölgesine gidip gelmeye devam ediyor. Yangın hattına yakın noktalarda mola vermeden çalıştılar. Bu insanlar, herhangi bir kamu görevlisi değildi. Adlarını belki kimse bilmeyecek ama o an orada olmaları her şeydi.
Göz damlası, yanık kremi, soğuk su, ayran, hijyen malzemeleri… Ne gerekiyorsa ulaştırmaya çalıştılar. Olay yerinde görev yapan sağlık ekiplerine, itfaiyecilere, gönüllü çalışanlara bu destekler nefes aldırdı. Bir yangın söndürülmeden önce, insan dayanışması büyüdü.
Bu süreçte Çanakkale Kent Konseyi devreye girerek koordinasyonu sağladı. İlk etapta “acil ihtiyaç” olarak duyurulan yardım çağrısı kısa sürede karşılık buldu. Kent halkı adeta seferber oldu. Duyurular paylaşıldıkça malzeme yağıyor, gönüllüler organizasyon ağını güçlendiriyordu. Bu da, şehrin dayanışma refleksinin ne kadar güçlü olduğunun kanıtıydı.
Ve tüm bu sürecin bize tekrar gösterdiği bir şey vardı:
Bazı kahramanlar gerçekten pelerin takmaz. Kimi bir kaskla, kimi bir sırt çantasıyla çıkar yola. Ama hepsi insanlık için bir yerlerde bulunur.
Çanakkale, bir kez daha sadece tarihiyle değil, insanıyla da gurur duyulacak bir şehir olduğunu gösterdi.
Muhabir: İlayda Arslan
Kasklarını bu kez başka bir görev için takan kuryeler, alevlerin ortasında görev yapan orman işçileri, sağlık çalışanları ve gönüllülere destek ulaştırarak adeta görünmeyen kahramanlar oldular. “Bu şehir bizim, elimizden ne gelirse yaparız,” diyen gençler, sosyal medyada yapılan çağrılara ilk koşanlar arasında yer aldı.
Kuryeler kendi motorlarıyla, ellerinde yiyecek-içecek ve medikal malzemelerle yangın bölgesine gidip gelmeye devam ediyor. Yangın hattına yakın noktalarda mola vermeden çalıştılar. Bu insanlar, herhangi bir kamu görevlisi değildi. Adlarını belki kimse bilmeyecek ama o an orada olmaları her şeydi.
Göz damlası, yanık kremi, soğuk su, ayran, hijyen malzemeleri… Ne gerekiyorsa ulaştırmaya çalıştılar. Olay yerinde görev yapan sağlık ekiplerine, itfaiyecilere, gönüllü çalışanlara bu destekler nefes aldırdı. Bir yangın söndürülmeden önce, insan dayanışması büyüdü.
Bu süreçte Çanakkale Kent Konseyi devreye girerek koordinasyonu sağladı. İlk etapta “acil ihtiyaç” olarak duyurulan yardım çağrısı kısa sürede karşılık buldu. Kent halkı adeta seferber oldu. Duyurular paylaşıldıkça malzeme yağıyor, gönüllüler organizasyon ağını güçlendiriyordu. Bu da, şehrin dayanışma refleksinin ne kadar güçlü olduğunun kanıtıydı.
Ve tüm bu sürecin bize tekrar gösterdiği bir şey vardı:
Bazı kahramanlar gerçekten pelerin takmaz. Kimi bir kaskla, kimi bir sırt çantasıyla çıkar yola. Ama hepsi insanlık için bir yerlerde bulunur.
Çanakkale, bir kez daha sadece tarihiyle değil, insanıyla da gurur duyulacak bir şehir olduğunu gösterdi.
Muhabir: İlayda Arslan
YORUMLAR